Ο Γιάννης Πλούταρχος παρουσιάζει "Κρυμμένα Μυστικά" στον Τάσο Ριζόπουλο!!!
Δευτέρα 27 Νοεμβρίου και για τον Τάσο Ριζόπουλο δεν είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Έχει δίπλα του τον Γιάννη Πλούταρχο. Έξω από το στούντιο πλήθος θαυμαστών περιμένουν τον αγαπημένο τους καλλιτέχνη και φυσικά η συνέντευξη αρχίζει…
- Καλώς όρισες στην Θεσσαλονίκη…Πως είσαι καταρχήν, πως σε βρίσκουμε;
- Δόξα το Θεό πολύ καλά…
- Είσαι σε μια καλή φάση της ζωής σου;
- Ναι, όντως…
- Γιατί; Να ξεκινήσουμε έτσι…
- Πολλά καινούργια πράγματα ήρθαν στη ζωή μου. Ξεκινώντας από τη μπέμπα μου, μετά ήρθε ο δίσκος και πλέον βρίσκομαι σ’ έναν ανανεωμένο χώρο στο Κέντρο Αθηνών, όπου είναι μεγάλη και ζεστή η αγκαλιά του κόσμου.
- Έτσι όπως τα λες ακούγονται ιδανικά, αλλά όταν λες ότι ήρθε ένα νέο μέλος στην οικογένεια, καινούργιος δίσκος, καινούργιο μαγαζί, δεν είναι όλα αυτά υπερφόρτιση του Γιάννη Πλούταρχου;
- Ωραία είναι αυτή η ερώτηση που κάνεις… Πάντα υπάρχει το άγχος και ξέρεις ο άνθρωπος ποτέ δεν σταματάει. Ότι κι αν κάνει πάντα κάτι θα του λείπει και φέτος είπα να αλλάξω τακτική. Είπα θα κάνω ότι το δυνατόν καλύτερο από την στιγμή που θα είμαι εγώ ευχαριστημένος και πέτυχε τελικά. Μου ήταν λιγότερο το άγχος από την περσινή χρονιά.
- Τι του λείπει του Γιάννη Πλούταρχου;
- Τώρα τίποτα… Αλίμονο αν μου ‘λειπε κάτι.
- Θα ήσουν αχάριστος και αγνώμων;
- Ε, βέβαια όλα αυτά που είπες… Το μόνο που θα ήθελα να είχε η μέρα λίγες παραπάνω ώρες.
- Κάποιοι λένε ότι όταν λες ότι τα έχω όλα, δεν βάζεις στόχους. Λες ότι είσαι τακτοποιημένος από άποψη δουλειάς, οικονομικά και οικογενειακά.
- Από επαγγελματικής απόψεως για να είσαι καλά θα πρέπει συνέχεια να βάζεις στόχους. Είμαι καλά τώρα, αυτή την στιγμή που μιλάμε… Αύριο το τι θα μας ξημερώσει ή το τι θα σκεφτώ κανένας δεν το ξέρει.
- Να έρθουμε στον δίσκο… Γιατί ο δίσκος είναι η κατάθεση ψυχής που δίνεις και των δημιουργών στον κόσμο, ο κόσμος αποδέχεται κάθε φορά την καινούργια σου δισκογραφική δουλειά και ή την επιβραβεύει ή την απορρίπτει. Δεν έχεις γευτεί την απόρριψη μέχρι στιγμής και σου εύχομαι να μην γίνει ποτέ όσο συνεχίζεις. Όταν ηχογραφούσες αυτή την δουλειά είχες το άγχος ότι αυτά τα τραγούδια θα τα αγαπούσε ο κόσμος και ποια από αυτά θα ήταν οι σημαιοφόροι…
- Φυσικά υπήρχε το άγχος και η ευθύνη μαζί. Άγχος όσον ‘αφορά ότι πρέπει να βρω πολύ καλά τραγούδια και ευθύνη είναι ότι περιμένει πολλά πράγματα ο κόσμος από μένα. Ο πήχης είναι πάρα πολύ ψηλά. Πρέπει συνέχεια να ανακαλύπτεις πράγματα, δεν μπορείς να είσαι συνέχεια με ένα συγκεκριμένο ύφος και με συγκεκριμένα τραγούδια. Ακόμα και συγκεκριμένες ερμηνείες δεν μπορείς να έχεις. Ας πούμε το «Δεν είμαι Θεός» είναι ένα τελείως διαφορετικό τραγούδι από αυτά που έχω τραγουδήσει, ένα πολύ όμορφο τραγούδι του Νίκου Αντύπα και της Ελεάνας Βραχάλη. Ακόμη και ερμηνευτικά είναι διαφορετικό από αυτά που έχω τραγουδήσει στους προηγούμενους δίσκους.
- Σ’ αυτόν τον δίσκο ακούμε διαφορετικά πράγματα.
- Καταρχήν έκανα πολλά πειράματα όσον ‘αφορά τις ερμηνείες, την δική μου αισθητική και αυτά που καταλαβαίνω εγώ. Επίσης παίζει πολύ μεγάλο ρόλο και η πολυσυλλεκτικότητα των τραγουδιών. Δηλαδή υπάρχει έντεχνο, υπάρχει το ποπ, υπάρχει το ερωτικό, υπάρχει το ethnic, το τσιφτετέλι… Λειτούργησα όπως λειτουργώ στο μαγαζί. Δηλαδή ένα cd, ένα πρόγραμμα για όλα τα γούστα και για όλες τις ώρες…
- Ένα πρόγραμμα όπως είπες είναι και για να διασκεδάσει ο κόσμος, αλλά και για να ακούσει. Ο χώρος είναι ο ιδανικός για σένα, σου ταιριάζει πολύ…
- Ναι, ειδικά φέτος το προσέξαμε πάρα πολύ είναι σαν θεατράκι, γιατί πέρσι είχαμε κάποιο πρόβλημα με τα διαζώματα και δεν έβλεπε ο κόσμος.
- Του χρόνου θα είσαι εκεί ή θα πας κάπου άλλου; Ενδέχεται να συνεργαστείς με κάποιον καλλιτέχνη; Ποτέ δεν ήσουν μαζί με κάποιον καλλιτέ
